روز  سه شنبه مورخ 97/6/6 جلسه دهم، از دور هفتم کارگاه‌های آموزشی، خصوصی همسفران نمایندگی نیک‌آباد با نگهبانی کمک راهنما همسفر مریم، استادی کمک راهنما همسفر فاطمه و دبیری همسفر اکرم با دستور جلسه قضاوت و جهالت رأس ساعت 17 آغاز به کار نمود.

خدا را شکر که به‌واسطه‌ی آقای مهندس و مسافرانمان ما همسفران در کنگره آموزش می‌بینیم.

خلاصه سخنان استاد:
تشکر می‌کنم از کمک راهنمای محترم و نگهبان جلسه که اجازه‌ی خدمت به من دادند. شاید بیشتر جایگاه‌های خدمتی در ظاهر خدمت باشد اما در باطن همه‌ی آن‌ها آموزش است.

 

 

دستور جلسه قضاوت و جهالت: وقتی در عمق دستور جلسه می‌رویم  و فکر می‌کنیم می‌بینیم که ساعت‌ها می‌شود در مورد یک دستور جلسه صحبت کرد و تمام دستور جلسه‌ها برمی‌گردد به وادی اول که تفکر است، اگر یک تفکر درست پشت هر کاری باشد اتفاق بدصورت نمی‌گیرد ولی ما انسان‌ها بیشتر در تاریکی هستیم و تاریکی هم وقتی خلق شد که قوه‌ی اختیار به انسان داده شد و خداوند دو راه ارزش‌ها و ضد ارزش‌ها را پیش پای انسان گذاشت.

ما انسان‌ها وقتی می‌خواهیم به هدفمان برسیم شاید ارزش‌ها را کم‌رنگ ببینیم و بخواهیم از کوتاه‌ترین راه به هدفمان برسیم.

چرا گفته‌شده قضاوت و جهالت و این دو کنار هم هستند؟ بعضی وقت‌ها دستور جلسات مثلث می‌شوند اما اینجا قضاوت و جهالت است چون قضاوت از جهالت می‌آید، البته نه همه‌ی قضاوت‌ها و خداوند بزرگ‌ترین قاضی است و چون انسان‌ها را خلق کرده از درون آن‌ها باخبر است و برای ما انسان‌ها حکم صادر می‌کند و حکمی که خداوند صادر می‌کند بهترین حکم است چون خالق داناست و توانایی بر انجام همه‌ی کارها را دارد ولی بعد از خدا چه کسانی هستند؟ وکلا، قضات و کسانی که در دستگاه قضایی کار می‌کنند به‌شرط این‌که دانا باشند و کار خود را درست انجام دهند، شاهد بخواهند، زمان و فرصت را در نظر بگیرند و بستگی به نوع پرونده‌ها آن‌ها را بررسی می‌کنند و بعد چند گروه باهم مشورت می‌کنند و حکم صادر می‌کنند و شاید حتی بعضی مواقع اشتباهی حکم صادر شود.

پس این دستور جلسه تلنگری است برای من که ببینم کسانی که حکم صادر می‌کنند برای این کار پول می‌گیرند، حالا من چه‌کاره هستم که بی‌خود وقت خودم را برای دیگران بگذارم و دوربین من به‌طرف دیگران باشد، عیب‌های خودم را نبینم، مشکلات و عیب‌های دیگران را ببینم و شروع به قضاوت کنم و البته قضاوت کار بسیار سختی است و اگر ذهن ما درگیر قضاوتی شد بیرون رفتن از آن خیلی سخت می‌شود و زمان می‌برد.

من قبل از کنگره خیلی قضاوت می‌کردم و هر چه مردم می‌گفتند زود قبول می‌کردم و می‌گفتم «تا نباشد چیزی، مردم نگویند چیزها» تا اینکه قضاوت‌ها به‌طرف خودم و مسافرم آمد و باورش برایم سخت بود که مسافرم اعتیاد داشته باشد و دوربین را به‌طرف خودم آوردم و بهتر است همیشه حواسمان به خودمان باشد و عیب‌های خود را پیدا کنیم و اگر ایمان داشته باشم به کائنات، قانون هستی و عمل و عکس‌العمل را در نظر داشته باشم بی‌خود به خودم اجازه نمی‌دهم قضاوت بی‌جا داشته باشم.

خدا را شکر که کانون گرم کنگره برای همه‌ی ما باز است و در حال آموزش هستیم و شاید یک تازه‌وارد در ابتدا بگوید قضاوت چه ربطی به درمان اعتیاد دارد اما ما همسفران خیلی از ضد ارزش‌ها راداریم ولی نمی‌دانیم و این دستور جلسات کنگره بی‌ربط نیست و فقط برای درمان اعتیاد نیست و در کنگره متوجه می‌شویم که اشتباهات زیادی داشته‌ایم و در کنگره اجازه نداریم در مورد دیگران حرف بزنیم و قضاوت بی‌جا داشته باشیم و اگر قضاوتی کردیم و حرفی زدیم و بعد ناراحت شدیم باید بدانیم خودمان مقصر بوده‌ایم.

خدا را شکر که به‌واسطه‌ی آقای مهندس و مسافرانمان ما همسفران در کنگره آموزش می‌بینیم.

قضاوت کردن از روی جهالت باعث می‌شود که آدم آرامش نداشته باشد و انسان‌ها بر دو بخش‌اند: صور آشکار و صور پنهان و ما چون ظاهر افراد را می‌بینیم بدون علم و دانش زود قضاوت می‌کنیم.

آقای حکیمی در جلسه‌ای می‌گفتند: کسانی که دروغ می‌گویند، غیبت می‌کنند، قضاوت می‌کنند و وارد کارهای ضد ارزشی دیگر می‌شوند انرژی دیگران را می‌دزدند و انرژی خود را صرف دیگران می‌کنند و اگر بخواهید بدانید انرژی چگونه به دست می‌آید و چگونه از دست می‌رود؟ اگر غذاهای خیلی خوب بخورید و کارهای خیلی خوب انجام دهید انرژی کمی در بدن ذخیره می‌شود و با غیبت و قضاوت در مورد دیگران انرژی ذخیره‌ی خود را از بین می‌برید و برای به دست آوردن دوباره‌ی آن زمان می‌برد. وقتی‌که می‌گویند گناهان کبیره (ضد ارزش‌ها) درواقع این‌ها باعث می‌شود ما به جسم، روح و روان خودمان آسیب ‌برسانیم و ممکن است کسی نفهمد و مشکلی هم پیش نیاید ولی خود ما  از درون به هم می‌ریزیم و یک جنگ درونی برای خودمان به وجود می‌آوریم و بیماری‌های روانی که شایع شده به خاطر همین ضد ارزش‌هاست و مطمئن باشیم اگر در مورد کسی قضاوت کردیم کس دیگری در جای دیگر قضاوت‌ها و غیبت‌هایی در مورد ما دارد.

پس با آمدن به کنگره باید آموزش‌ها را عملی کنیم و از درون تغییر کنیم.

نگارش و تایپ: همسفر سعیده (لژیون دوم)

عکاس: همسفر فاطمه (لژیون دوم)

تنظیم: کمک راهنما همسفر مریم (لژیون چهارم)



تاریخ : جمعه 9 شهریور 1397 | 06:11 ب.ظ | نویسنده : همسفر فاطمه | نظرات
.: :.