تبلیغات
عشق در وادی محبت - مشارکت مکتوب

به نام قدرت مطلق الله

مشارکت‌ مکتوب  لژیون یکم؛ کمک راهنما همسفر فاطمه

در باب دستور جلسه هفتگی: وادی سوم و تأثیر آن روی من

 


سلام دوستان فاطمه هستم یک همسفر (کمک راهنما لژیون یکم):

وادی اول به من می‌گوید: هر کاری که بخواهید انجام دهید باید از قبل یک فکر درست و برنامه‌ریزی‌شده داشته باشید. وادی دوم می‌گوید: برای خودم ارزش قائل باشم، ناامید نباشم و خودم را دوست داشته باشم. کلمه باید در تیتر وادی سوم  به مفهوم یک قانون است و تکلیف مرا مشخص می‌کند که برای حل مشکلات و مسائل زندگی خود باید خودم دست‌به‌کار شوم تلاش و کوشش کنم و هیچ توقعی از دیگران نداشته باشم که آن‌ها برای من کاری بکنند. این قانون برای تمام موجودات صدق می‌کند. امام علی (ع) می‌فرمایند: توقع داشتن از دیگران باعث می‌شود شخصیت انسان پایین بیاید.

آقای مهندس هم‌بارها در صحبت‌هایشان گفتند: ما انسان‌ها باید از طبیعت الگو بگیریم. مثلاً دانشمندان بزرگ ما با نگاه کردن به طبیعت، پرواز پرندگان، ماهی‌ها، هواپیما و هلیکوپتر ساختند؛ و یا با نگاه کردن به تغییر درختان در فصول سال می‌توان به‌عنوان الگو روی انسان‌ها کارکرد. بدبخت‌ترین آدم‌ها کسانی هستند که مقصر اصلی مشکلات خود را خدا یا دیگران می‌دانند و از افراد جامعه می‌خواهند که مشکلاتشان راحل کنند. من اگر به فکر خودم نباشم مطمئناً کسی نمی‌تواند برای من کاسه داغ‌تر از آش باشد.

انسان‌ها براثر قدرت اختیاری که دارند خودشان می‌توانند مسیر زندگی‌شان را انتخاب کنند. منتهی تا وقتی‌که زندگی بر وفق مراد است، خودشان را زرنگ و دانا می‌دانند و می‌گویند خودم تلاش کردم و حواسم جمع بود و... ولی با کوچک‌ترین مشکل که سر راه قرار گرفت مثل بیماری، طلاق، ورشکستگی، شکست در عشق، مشکلات روحی و روانی و... شروع می‌کنند به گله و شکایت و مقصر بودن دیگران، فلانی مرا گول زد من که نمی‌خواستم معتاد شوم به کلک  فلان دوست یا رفیق مرا فریب داد، شانس من این‌چنین است یا خداوند اصلاً با من لج کرده است. مقایسه‌ها شروع می‌شود و از این قبیل حرف‌ها، اگر کسی هم در مورد مشکلاتمان از ما چیزی نگفت دلگیر می‌شویم. فراموش می‌کنیم که درگذشته خودمان با دست خودمان بذرهای تلخ کاشتیم و حالا نوبت برداشت محصول است نباید توقع محصول و تولید شیرین را داشته باشیم و این در قانون هستی و کائنات عین حقیقت است.

منتهی باید بدانیم که ما به دنیا آمده‌ایم که  روش حل مشکلات خود را از طریق آموزش پیدا کنیم قرار نیست تا آخر عمر بسوزیم و بسازیم و بگوییم که سرنوشت و تقدیر من این بوده است. ناامید نباشیم و با صبر و استقامت همراه با تلاش و کوشش هر کاری که درست و صحیح است را پیدا کنیم. مثل کاری که کنگره می‌کند سفر خود را شروع می‌کنیم و به‌مرورزمان با آموزش‌های جهان‌بینی روی خودکار می‌کنیم تا به هدف اصلی که سلامتی، صلح و آرامش هست برسیم.

تجربه و تأثیر این وادی برای من این است که قبل از کنگره با هر اتفاقی من به هم می‌ریختم و اولین کلمه‌ای که توی ذهن من حک می‌شد بدبختیم، بیچاره‌ بودنم، اصلاً شانس نداریم، مردم زرنگ‌اند، هیچ‌کس با ما خوب نیست، اگر فامیل دوست و رفیق به ما کمک می‌کردند اوضاع ما این‌طور نبود. نمی‌دو نم باخدا چه کردیم که این حال‌وروزمان است و از این قبیل حرف‌ها و افکار منفی که ناامیدی به همراه داشت. دوست نداشتم با خانواده‌های نزدیک ارتباط داشته باشیم. چون به نظر من آن‌ها خوشبخت بودند و ما بدبخت تا اینکه مسافرم که مصرف‌کننده شدند دیگر بیشتر از دیگران ناراحت بودم و همیشه نفرین می‌کردم به کسی یا کسانی که تو را معتاد کردند. هرز گاهی هم‌خانواده‌اش را مقصر می‌دانستم و می‌گفتم کمبود عشق  و محبت در خانه

شما باعث این گرفتاری شد... تا اینکه با کنگره آشنا شدم و به‌واسطه آقای مهندس و مسافرم پایم به کنگره باز شد. به‌مرورزمان متوجه شدم که تمام مشکلات ما براثر تفکر غلط و اشتباه خودمان بوده است و اصلاً به دیگران ربطی نداشت. باید برای جبران خسارت‌هایی که به خود وزندگی‌مان زدیم حرکت کنیم، دانایی تغییر کند و مشکلات آن را هم  بادل و جان بپذیریم ، توقع از دیگران نداشته باشیم. با تغییر حس و آموزش متوجه شدم انگار دیگر از دست کسی ناراحت نیستم و باکسی مشکل ندارم و اعصاب، روح روانم هم آرام‌تر است.

نگارش و تایپ: کمک راهنما همسفر فاطمه (لژیون یکم)


Print Friendly Version of this pageپرینت مطلبداغ کن - کلوب دات کامShare
مرتبط با: مشارکت مکتوب،



تاریخ : یکشنبه 4 آذر 1397 | 08:52 ق.ظ | نویسنده : همسفر فاطمه | نظرات
.: :.